No parque do Garraf (Barcelona), ten o niño unha parella de águias perdigueiras. No seguinte enlace pódese ver en directo como ela incuba os ovos (dous) que nuns corenta días se crebaran para recibir ós pequenos. Isto conséguese cunha cámara de video sita no mesmo niño. De cando en cando os ovos fican sós no niño, aínda que a maior parte do tempo á águia femia está sobre eles.
Clicar para ver en directo
Foi o seu un amor de interrogantes,
Vai facer dez anos (dez xa!!) estas "vangardas case íntimas" facíanse co fernández del riego ante o abraio daquela nena algo túzara que aínda hoxe teima en premer sen sentido as tecras dun ordenador. Recordalas hoxe en día é como mirar para un fillo cheo de defectos ó que non se lle pode evitar ter o cariño máis especial de todos.
Un proxecto do Centro Ramón Piñeiro para a investigación en Humanidades e a Biblioteca Virtual Miguel de Cervates. O portal nace coa vocación de ser un referente do patrimonio literario galego dende a Idade Media ata hoxe. Na páxina pódense ler obras da nosa literatura, e información moi completa sobre autores varios, dende Martin Codax a Rosalía.
Pódese ver aqui: http://www.letrasgalegas.org/
Ata agora, foron once as escritoras que gañaron un premio nobel. A imaxe que segue corresponde a Doris Lessing, de pais británicos e nacida en 1919 na antiga Persia, coñecida pola súa defensa da muller e críticas do racismo. Foi a última en gañar o nobel, en 2007.
As dez mulleres restantes son as que siguen:
1909: Selma Lagerlöf. (Suecia) A autora de " A marabillosa viaxe de Nils Holgersson inspirabase para escribir nas lendas populares do seu país
1926: Grazia Deledda. (Italia). Autora de novelas como "Cosima", reflicte nos seus libros a dureza da vida na súa Cerdeña natal
1928: Sigrid Undest (Noruega). A súa novela histórica sobre o destino dunha muller, Kristin Lavransdatter, fíxoa merecedora do galardón.
1938: Pearl S Buck. A autora estadounidense viviu vinte anos en China. Tamén recibiu o premio Pulitzer
1945: Gabriela Mistral. (Chile). Poeta, diplomática e profesora, "Desolación" ou "Poema de Chile", están entre as súas obras.
1966: Nelly Sachs (Alemania). Compartiu o galardón co escritor israelí Shmuel Agnon.
1991: Nadine Gordimer. (Sudáfrica). Trata nos seus libros os problemas do apartheid.
1993. Toni Morrison (EE.UU). Con só seis libros publicados é uha fervente defensora dos dereitos civís e políticos.
1996: Wislawa Szymborska. (Polonia). Considerada unha das voces máis orixinais da poesía do seu país.
No ano 2004: Elfriede Jelinek (Austria). A decisión provocou a dimisión dun dos membros da Academia sueca. Jelinek sempre criticou a sociedade do seu país de nacemento, do que di que segue ancorado no nazismo.
Fascínanme a obra deste artista estadounidense. As súas pinturas amosan mundos inquedantes cos cativos como principais protagonistas. Iconografía pop, frases en latín, carne e sangue, imaxes alquímicas ou simbolos relixiosos confabúlanse para compoñer un universo irracional, onírico. O mundo secreto e cruel dos nenos, cheo de cores vivas, de peligros ocultos, de monstros e gadoupas.Para Mark Ryden "a vida é pura ilusión. Somos seres de enerxía pura e a carne é o que nos mantén enteiros".
Paga a pena ver este video.
Gustaríame dedicar unha homenaxe á pelicula de mafiosos por excelencia, á que serviu de exemplo ós demáis directores do xénero. "Scarface o terror do hampa" narra a historia dun mozo chamado Tony Camonte, que aspira a liderar ós mafiosos de Chicago. Este clásico foi rodada en 1932 por Howard Hawks e Richard Rosson. Nela hai unha serie de detalles que a convirten nunha obra mestra do xénero.Un dos que máis me chama a atención: cada vez que alguén ten que morrer, un motivo en forma de cruz ou de X está discretamente presente na imaxe e no decorado.
